ဒီေန႔ေတာ့ မလြဲဘူး။

ညက ထံုးစံအတိုင္း မအိပ္ျဖစ္ဘူး။ မနက္လင္းခါနီးမွာ ဘယ္လိုက ဘယ္လို အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ မသိ။ ေမွးကနဲ တစ္ခ်က္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ရုတ္တရက္ႏိုးလာေတာ့ ၈နာရီခြဲ. ဟာ..သြားၿပီ...။ ေနာက္က်ျပန္ၿပီ။ ခ်က္ျခင္းထ ေရခ်ိဳး ကမန္းကတန္းေျပး....ေတာ္ေသးရဲ့ လြဲမသြားဘူး။ ေဆာင္း၀င္လာၿပီ ဆိုေပမယ့္ ဟိုတေလာက ခ်မ္းေနတာ ေလးေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားတယ္ မသိ။ ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္က်။ လြမ္းလည္း မလြမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူး။  ေျပာစရာရွိတာေျပာ ျပန္လာခဲ့တယ္။ အျပန္မွာ ၿမိဳ႕ထဲလမ္းမတေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္လာ ကားေရာင္စံုမ်ားစြာ တစ္စီးမွ ကိုယ္မပိုင္ပါ။

လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ဘတ္စ္ကားမစီးခ်င္လို႔ပါ။ ဟိုေငးဒီေငး ကားေတြကို ေကြ႔ပတ္ေလွ်ာင္၊ လမ္းျဖတ္မယ္ ဘယ္ညာၾကည့္ မီးပိြဳင့္က မဲေနျပန္ၿပီ။ လမ္းမီးေတြေတာ့ ထိန္ထိန္လင္းေန။ ငါ့မ်က္လံုးေတြ မြဲၿပီလား။ မီးစက္သံေတြေတာ့ ဟိုနားတစ္စ၊ ဒီနားတစ္စ။ မ်ဥ္းက်ားေရွ႕ရပ္ ဟိုဘက္ကူးမယ္...။ ဘယ္ကားမွ ကိုယ့္ကို ဂရုမစိုက္ပါဘူး။ အင္... ထံုးစံအတိုင္းေပါ့။ သိုင္းကားေတြ ၾကည့္ထားတာပဲ..။ ရုတ္တရက္ မ်ဥ္းက်ားပြိဳင့္က ထစိမ္းသြားတယ္။ ကၽြီ..ဆိုတဲ့ ဘရိတ္အုပ္သံေတြ စီကနဲ..။ နား၀င္ခ်ိဳလိုက္တာ ေအးေဆးျဖတ္ကူး လိုက္တယ္။ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ေလွ်ာက္ပစ္လိုက္ခ်င္ရဲ့။ ဟီး......... ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ အျမင္မေတာ္ဘူးေလ။ လမ္းေပၚျဖတ္ကူးေနတုန္း ကားေပၚက ကိုကိုစပယ္ယာက "# @ * x % & မီးပြိဳင့္ကလည္း စိမ္းခ်င္ရင္ ထစိမ္း.. ေသကုန္ေတာ့မယ္" ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေရရြတ္သံ နား၀င္ပီယံၾကားလိုက္ရ...။ အင္း....ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ခ်လက္ခ် လမ္းကူး လိုက္ရတာ တစ္မ်ိဳးေအးခ်မ္းသြားသလို ....

အင္တာနက္ သံုးမလို႔ ဆိုင္ထဲလွမ္းအ၀င္ ..... ကြီ....ကြိ..ကီ....က်လီ...ဟဘာေတြလဲဟ.. တစ္မိ်ဳးမထင္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ UPS ေတြ ထမည္တာ။ ဟာ ေတာ္ၿပီကြာ။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ မီးစက္ ေမာင္းေတာ့မွာ ငါတစ္လံုးသံုးရင္ စက္တစ္လံုးစာ မီးခိုးပိုထြက္မယ္။ ကမာၻႀကီးပိုပူလာမယ္။ ၂၀၁၂ ကမာၻပ်က္မယ္ဆိုၿပီး လူေတြ စိုးရိမ္ေနၾကတာ ငါ့ေၾကာင့္ ပိုၿပီးနီးစပ္သြားရင္ မခက္ေပဘူးလား။

လွည့္ျပန္လာရင္း ကိုစိုးမင္းတို႔ ေအာ္သလို ထေအာ္လိုက္တယ္။ Cheer! Thu Rein, You've Saved the earth, . . . LOL.