စြန္႔လႊတ္ျခင္း

-၁-

ရာသီစာသီးႏွံမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ပါသည္။ ရာသီအလိုက္သာ ထြက္ေပၚသျဖင့္ ရာသီခ်ိန္စားျခင္းသည္ က်န္းမာေရးနဲ႔လည္း ညီညြတ္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ခ်က္ျပဳတ္ရန္မလို ေသာ ရာသီအလိုက္ သစ္သီးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ပါသည္။ ဥပမာ- မာလကာသီး၊ ပန္းသီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ သရက္သီး၊ စသည္….စသည္..ျဖင့္ေပါ့ေလ။

-၂-

မေန႔က မနက္ ၄း၀၀ နာရီေလာက္မွ အိပ္ေပ်ာ္သြား၏။ ထူးထူးဆန္းဆန္း အိပ္မက္,မက္၏။ ထူးဆန္းလိုက္တာ..။ကမာၻႀကီးေပၚတြင္ သက္႐ွိဆို၍ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ။ အေရွ႕ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းႀကီးသာ ျမင္ရ၏။ အနီးအနားမွာေတာ့ အုပ္အုပ္ဆိုင္းဆိုင္း သစ္ပင္ႀကီးေတြက ဟိုနားတခ်ိဳ႕ ဒီနားတခ်ိဳ႕။ ရပ္ၾကည့္ေနရင္း ကမာၻႀကီးက ယိမ္းထိုးလႈပ္ရွားလာ၏။ မိုးသက္ေလျပင္းေတြ တေ၀ါေ၀ါ တိုက္ခတ္ေန၏။ သစ္ကိုင္းေတြ က်ိဳးက်လာလိုက္တာကလည္း တေျဖာင္းေျဖာင္း။ ၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုး ေျဗာင္းဆန္ ေနသည္မွာ..ကမာၻပ်က္သည့္အလား။ ဘုရား…ဘုရား… ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ပါလိမ့္၊ ကမာၻႀကီး တကယ္ပ်က္သုဥ္းေတာ့မွာလား။…ကၽြန္ေတာ္္ ဘုရားတမိသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္…

“ကမာၻႀကီး ပ်က္ဆီးလို႔ ျပန္ျဖစ္လာတဲ့ ကမာၻသစ္မွာ ရွင္ကအာဒံအျဖစ္ ဆက္ရွိေနဦးမယ္ဆိုရင္.. ရွင့္အနားက ဧ၀ဟာ ကၽြန္မပါပဲ။”

ၾကည္လင္ခ်ိဳသာၿပီး စြဲမက္ဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ အသံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသစြာျဖင့္ အသံရွင္ကို ရွာေဖြမိ၏။ အသံရွင္က ဆက္ေျပာ၏။

“ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ့ အခ်စ္ကိုရခ်င္ရင္ေတာ့ ရွင့္မွာပန္းသီးတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္ထားဖို႔ လိုမယ္။”

… အသံေပ်ာက္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အိပ္ယာမွႏိုးလာ၏။ မိုးေတာင္လင္းၿပီပဲ။

-၃-

အိမ္ေရွ႕ထြက္ ၀ရန္တာမွ အျပင္ဘက္သို႔လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ လမ္းမေပၚမွာ လူေတြ၊ကားေတြ၊ သက္႐ွိ၊သက္မဲ့ေတြ ခါတိုင္းကဲ့သို႔ ပံုမွန္ေ႐ြ႕လွ်ား စီးေမ်ာလွ်က္…။ ေၾသာ္… ကမာၻႀကီး မပ်က္ေသးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။ ပန္းသီးဘယ္ေတာ့မွ မစားေတာ့ပါ။