မေန႔က ျဖစ္ပါသည္။ ည (၁၀း၀၀) နာရီတြင္ အိမ္မွာ လူစံုၾကၿပီ။ သူငယ္ခ်င္မ်ား စုေနၾကသျဖင့္ အေဆာင္ သေဘာ ျဖစ္ေန၏။ ယခင္အခါမ်ာကေတာ့ အားလံုးဆံုၿပီဆိုမွ ညစာခ်က္ျပဳတ္၍ ၀ိုင္းဖြဲ႕ စားေသာက္ၾက၏။ ယခု မီးပ်က္ေနသည္။ ခ်က္ျပဳတ္ရန္ အခြင့္မသာ။ ထို႔ေၾကာင့္ အျပင္ထြက္၍ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ၾကသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ေလကန္ၾကသည္။ ေျပာၾက၊ ဆိုၾက၊ စၾကေနာက္ၾကရင္း မနက္ (၁း၀၀)နာရီ ထိုးသြားၿပီ။ အိမ္သို႔ ျပန္လာၾကသည္။တစ္ေယာက္မွ အိပ္လို႔မေပ်ာ္ၾကေသး။ မီးျပန္လာၿပီ။ ဗိုက္ကလည္း ဆာလာၾကျပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်က္ျပဳတ္ျခင္း လုပ္ငန္းစဥ္ကို စၾက၏။ အဆင္ေျပသလိုခ်က္ၿပီး အဆင္ေျပသလို စားၾကသည္။
ဗိုက္စာေနတာ့လည္း စားလို႔ေကာင္းပင္။ စားရင္းေသာက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ စကားတစ္ခြန္း ေမးျဖစ္၏။
ဗိုက္စာေနတာ့လည္း စားလို႔ေကာင္းပင္။ စားရင္းေသာက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ စကားတစ္ခြန္း ေမးျဖစ္၏။“မနက္ျဖန္ဆိုတာ မ႐ွိေတာ့ရင္ ဒီေန႔ ငါတို႔ေတြ ဘာလုပ္ၾကမလည္း။”
“အာ… ဒါဆိုရင္ေတာ့၊ အိမ္ကို ဒီေန႔အျမန္ဆံုး မိန္းမေတာင္းခိုင္ရမယ္” ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေဂၚမစြံ လူပ်ိဳႀကီး၏စကား…. “၀ါး….ဟား…ဟား..ဟား” အားလံုး၀ိုင္း ရယ္ၾက၏။
“ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူရဲ့ ပုခံုးကိုမွီၿပီး တစ္ေန႔လံုး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်င္တယ္။” အလြန္ခ်စ္တတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ညီငယ္တစ္ေယာက္၏ စကားပါ။ very romantic ေပါ့ေလ Titanic ႐ုပ္႐ွင္ကို အားက်၍ ထင္ပါသည္။
“မေန႔ကလိုပဲ… သိပ္ၿပီးထူးမယ္မထင္ပါဘူး။” ခပ္ေအးေအးေနတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ စကား။
“ဟား…ဟား၊ ငါံ့အတြက္ကေတာ့ ပြဲေတာ္ပဲေပါ့…။ မနက္လင္းကတည္းက ၁၉လမ္းမွာ တစ္ေနရာၿပီးတစ္ေနရာ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ စံျမန္းေတာ္မူမယ္ကြာ… ဟား…ဟား..ဟား” ေပ်ာ္တတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း ယမကာလုလင္ႀကီး၏ စကား။
“ေအး… ငရဲျပည္မွာ grand မရဘူး…” တစ္ေယာက္က ၀င္ေနာက္သည္။ “ကိစၥမ႐ွိဘူး ဘီအီးဆိုလည္း ျဖစ္တယ္’’ သူကလည္း ျပန္ပက္သည္။
“အားလံုးကိုေတာ့ လိုက္ေမးေနတယ္ …သူရိန္ မင္းကေကာဘာလုပ္မွာလည္း” …ဟုသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကဆိုလာသည္။
“အင္း… ငါလုပ္ခ်င္တာေတြကေတာ့ မ်ားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အကုန္လံုးလုပ္ဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ခုေတာင္ ၿပီးေအာင္ လုပ္လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားလံုးထဲက တစ္ခုပဲေ႐ြးလိုက္ေတာ့မယ္။” …ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ မီးၫိွၿပီး တစ္ခ်က္႐ွိဳက္လိုက္သည္။
“ငါသစ္ပင္ေတြ စိုက္မယ္”
မနက္(၄း၀၀)နာရီခန္႔ ႐ွိၿပီ။ အားလံုး၀ိုင္းသိမ္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကၿပီ။ ညေတြေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဦးတည္းသာ……။ ဘာသာေတြးရင္း ..စဥ္းစားရင္း…နက္နက္႐ွိဳင္း႐ွိဳင္း ဆုေတာင္းလိုက္မိ္သည္။
“ငါမ႐ွိေတာ့တဲ့ မနက္ျဖန္မွာ ရာသီဥတု မေေဖာက္ျပန္ပဲ… သာယာေသာကမာၻေျမ ဆက္လက္ ရွင္သန္ႏိုင္ ပါေစ……။”
“အာ… ဒါဆိုရင္ေတာ့၊ အိမ္ကို ဒီေန႔အျမန္ဆံုး မိန္းမေတာင္းခိုင္ရမယ္” ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေဂၚမစြံ လူပ်ိဳႀကီး၏စကား…. “၀ါး….ဟား…ဟား..ဟား” အားလံုး၀ိုင္း ရယ္ၾက၏။
“ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူရဲ့ ပုခံုးကိုမွီၿပီး တစ္ေန႔လံုး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်င္တယ္။” အလြန္ခ်စ္တတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ညီငယ္တစ္ေယာက္၏ စကားပါ။ very romantic ေပါ့ေလ Titanic ႐ုပ္႐ွင္ကို အားက်၍ ထင္ပါသည္။“မေန႔ကလိုပဲ… သိပ္ၿပီးထူးမယ္မထင္ပါဘူး။” ခပ္ေအးေအးေနတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ စကား။
“ဟား…ဟား၊ ငါံ့အတြက္ကေတာ့ ပြဲေတာ္ပဲေပါ့…။ မနက္လင္းကတည္းက ၁၉လမ္းမွာ တစ္ေနရာၿပီးတစ္ေနရာ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ စံျမန္းေတာ္မူမယ္ကြာ… ဟား…ဟား..ဟား” ေပ်ာ္တတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း ယမကာလုလင္ႀကီး၏ စကား။
“ေအး… ငရဲျပည္မွာ grand မရဘူး…” တစ္ေယာက္က ၀င္ေနာက္သည္။ “ကိစၥမ႐ွိဘူး ဘီအီးဆိုလည္း ျဖစ္တယ္’’ သူကလည္း ျပန္ပက္သည္။
“အားလံုးကိုေတာ့ လိုက္ေမးေနတယ္ …သူရိန္ မင္းကေကာဘာလုပ္မွာလည္း” …ဟုသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကဆိုလာသည္။
“အင္း… ငါလုပ္ခ်င္တာေတြကေတာ့ မ်ားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အကုန္လံုးလုပ္ဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ခုေတာင္ ၿပီးေအာင္ လုပ္လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားလံုးထဲက တစ္ခုပဲေ႐ြးလိုက္ေတာ့မယ္။” …ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ မီးၫိွၿပီး တစ္ခ်က္႐ွိဳက္လိုက္သည္။“ငါသစ္ပင္ေတြ စိုက္မယ္”
မနက္(၄း၀၀)နာရီခန္႔ ႐ွိၿပီ။ အားလံုး၀ိုင္းသိမ္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကၿပီ။ ညေတြေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဦးတည္းသာ……။ ဘာသာေတြးရင္း ..စဥ္းစားရင္း…နက္နက္႐ွိဳင္း႐ွိဳင္း ဆုေတာင္းလိုက္မိ္သည္။
“ငါမ႐ွိေတာ့တဲ့ မနက္ျဖန္မွာ ရာသီဥတု မေေဖာက္ျပန္ပဲ… သာယာေသာကမာၻေျမ ဆက္လက္ ရွင္သန္ႏိုင္ ပါေစ……။”
إرسال تعليق
ေျပာခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခုခုေပါ့