ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ညတစ္ည

မေန႔က စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ အေျခအေနအရပ္ရပ္မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မာနတံခြန္ေတြ လႊင့္ထူတတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတာေပါ့။ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဂုဏ္ျဒပ္ တစ္ခုခုေၾကာင့္ေပါ့ဗ်ာ။ ဓနဂုဏ္၊ ရာထူးဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္၊ ေဆြဂုဏ္၊မ်ိဳးဂုဏ္၊ ဂုဏ္. . ဂုဏ္ . . ဂုဏ္ . ။ ဂုဏ္ေပါင္းဆံုေပါ့ဗ်ာ။

ေသေေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည္ေတာ့ သမုဒၵရာ ေရပြက္ပမာတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနရတဲ့ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တိုတိုေလးပါ။ဘာဂုဏ္ေတြ ေမာက္စရာ႐ွိလို႔လည္း။ ဘ၀ကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းျဖတ္သန္းရင္း ေလာကအတြက္
လူုသားေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိတာေတြ ေဆာင္႐ြက္သြားမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ အဓိပၸါယ္ ႐ွိတဲ့ လူသားေတြ ျဖစ္လာၾကမွာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြေသရင္ ဘာေတြမွ ယူသြားလို႔ မရေပမယ့္ ခ်န္ထားခဲ့လို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာေတြ ခ်န္ထားခဲ့ၾကမလဲ။ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္း က်က္မွတ္ ခဲ့ဘူးတဲ့ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ့ သင္ေသသြားေသာ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ျပန္လည္သတိရမိတယ္။ ထပ္ၿပီးေတာ့လည္းဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ဆရာႀကီးေရးခဲ့တဲ့ ဘ၀အသိအလိမၼာေပးကဗ်ာေတြကို သတိရမိျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစား႐ိုေသခဲ့ရတဲ့ ဆရာႀကီးရဲ့ကဗ်ာေတြကို ႐ြတ္ရင္းအိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညကိုျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။


သင္ေသသြားေသာ္

ေၾသာ္လူ႔ျပည္၊လ႔ူ႐ြာ လူ႔ဘ၀ကား . . .

အိုရနာရ ေသရဦးမည္ မွန္ေပသည္တည့္။

သို႔တၿပီးကား . . .

သင္ေသသြားေသာ္

သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္

အေျခတိုးျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္၏မ်ိဳးသား စာ၊စကားလည္း

ႀကီးပြားတိုးျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္ဦးခ်၍ အမွ်ေ၀ရာ ေစတီသာႏွင့္

သစၥာအေရာင္ ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း

ေျပာင္လွ်က္ ၀င္းလွ်က္

က်န္ေစသတည္း . . .။

ဂုဏ္အလွ

ေ႐ႊဂုဏ္၊ေငြဂုဏ္၊ ရာထူးဂုဏ္သည္

လူ႔ဘံုေလာကအကာမွ်တည့္

သူကျငဴဆူ၊ မၾကည္ျဖဴက

ခြာယူလိုက ခြာ၍ရ။

႐ိုးဂုဏ္၊ ေျဖာင့္ဂုဏ္၊ ယဥ္ေက်းဂုဏ္သည္

လူ႔ဘံုေလာက ႏွစ္သာရတည့္

သူကျငဴဆူ၊ မၾကည္ျဖဴလည္း

ခြာယူမရ ကြာမက်။

စာေပအလွ

ကိုယ္ရည္ေသြးလို

ပလႊားလို၍

သူ႔ကိုမုန္းတီး

အမ်က္ႀကီး၍

ျပစားခ်င္၍ ယဥ္ေပ့စိတ္ကူး

စာသံက်ဴးလည္း၊

စိတ္ကူးယဥ္မွ်သာမည။

ေလာကေကာင္းဆိုး

ကံသံုးမ်ိဳး၏

က်ိဳးျပစ္ က်ိန္လွ်ာ၊ အျမင္ပါ၍

ေမတၱာ ဓမၼ၊ အျမင္ျပ၍

ဘ၀ေျခခံ စိတ္ကူးဥာဏ္ျဖင့္

ဖန္တီးပါမွ

စာအလွ။


အိမ္အလွ

အိမ္ေနာက္စိုက္ခင္း
စားမ်ိဳးဟင္းႏွင့္
အိမ္တြင္းသန္႔စင္
ေလေန၀င္ႏွင့္
အားအင္မွ်တ ဗန္းမလွလည္း
စိတ္ကေမတၱာ
လက္မွာစာဂ
ႏႈတ္ကေျဖာင့္႐ိုး
အေန႐ိုးမူ
သူ႔က်ိဳး ကိုယ္က်ိဳး
ထိုအိမ္မ်ိဳး။

ဥစၥာ႐ွာရာ

မလိမ့္တပတ္၊ ေခါင္းပံုျဖတ္၍
အနပ္အပါး၊ ျမတ္ႀကီးစား၍
သနားကင္းမဲ့၊ ကိုယ္က်ိဳးငဲ့၍
ရာခဲ့မသမာ၊ ထိုဥစၥာ၌
မခြာမခြဲ၊ အရိပ္မည္း။
ကိုယ့္ထူးကိုယ္ခၽြန္၊ ကိုယ့္အားသြန္၍
ေျဖာင့္မွန္တရား လက္က္ုင္ထား၍
သနားေမတၱာ အေလးသာ၍
႐ွာရသမွ် ထိုေငြစ၌
ဖိုးလမုေလး စမ္းေရေအး။



Post a Comment

ေျပာခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခုခုေပါ့

To be published, comments must be reviewed by the administrator *

Previous Post Next Post
Post ADS 1
Post ADS 1