ေႁမြ

အေၾကးခြံအထပ္ထပ္္နဲ႔
အ႐ုိးလို လို႔ အသားေတာင္းခဲ့ဘူးတယ္
ဘယ္ေလာက္နက္နက္ တြားသြားဖို႔ ၀န္မေလးခဲ့တဲ့ ေကာင္ပါ
တစ္ခါတစ္ရံ
ကိုယ့္ ေထာင္ေခ်ာက္နဲ႔ကိုယ္
တစ္ခါတစ္ရံ
ကိုယ့္ အဆိပ္နဲ႔ ကိုယ္
အလူးအလဲ ႐ုန္းကန္ ေျပးလႊားခဲ့ဘူးတယ္
အစားတစ္လုပ္အတြက္
ဦးေခါင္းကို မရဏမင္းထံ ေပါင္ႏွံဘူးတယ္
၀မ္းမီးၿငိမ္းေတာ့
အတိုးတစ္၀က္ အရင္းတစ္၀က္နဲ႔
ကိုယ့္ဘက္မွာ ႏွစ္ဆယ့္ငါး ရာခို္င္ႏႈန္းေလာက္ပဲ က်န္ခဲ့
ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္လို ေနထိုင္ခဲ့တာပါ
သူ႕ေကာင္းရင္ . . .
ကိုယ္ေခါင္းမေရႊ႕ပါဘူးေလ . . .။ ။

တပည့္ေလးတစ္ေယာက္ ေရးထားတာပါ။
ခံစားမိလို႔ ကူးယူေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။